MANZUM ATASÖZLERİ -- İSLAM ve BİLİM

MANZUM ATASÖZLERİ

*** *** *** ***

Dinle bir nasihat edeyim sana,
Nasihat tutmayan hiç insan olmaz,
Rüya gibi gelir geçer bu dünya,
Can kuşuna vücut aşiyân olmaz.

Arz eyle bu sözü kendi özüne,
Dost sanma her güleni yüzüne,
İncinme dostunun doğru sözüne,
Doğru söz insana batar demişler.

Tut atalar sözünü, iyi kalpli ol;
Örnek insan gibi, yol gösteren ol;
Eşşeğe giydirsen nakışlı bir çul;
At olmaz, huyunca zırlar.

Kulak verme her bir söze bıyık bur,
Her söze karışma derler geri dur.
Bir söyle, bir dinle, bir de kulak ver,
Her mecliste herkes lâf konuşamaz.

Bil, mazlumun ahı yerde kalmaz,
Meseldir atılan ok geri dönmez,
Dost uyur, düşman uyumaz,
Dost olmaz eski düşman demişler.

Tut atalar sözünü, kalbi selim ol!
Gönülden gönüle yol var demişler.
Bırak sinirini, heran halim ol!
Keskin sirke küpüne zarar demişler.

İstersin ki hayr gele başına,
Hayr söyle her yerde daim işine.
Felek ağu katar aşına,
Devir döner, geçer devran demişler.

Yetim malın sakın malına katma!
Veresiye hiçbir mal alıp satma!
El için kendini ateşe atma!
Gemiyi kurtaran kaptan demişler.

Rüyâya, hülyâya sakın aldanma,
Kendin gör işini ele inanma,
Falcı ile kâhinin sözüne kanma,
Çingene vaadine güven olmaz.

Ey oğul! Sesimi dinle kulak ver.
Kulağa giren söz tâ cana değer,
El atına binen pek çabuk iner.
Tez eskir, iğreti kaftan demişler.

Derler vezir için sultan kınanmaz,
Yaş, kurunun yanında her zaman yanmaz,
Kul aldanır, Cenab-ı Hak aldanmaz,
Herkes günahına yanar demişler.

Sular gibi, nehr-i hebaya akma!
Kendi aybına bak, gayriye bakma!
Gördüğün deliğe parmağın sokma!
Ya akrep çıkar, ya yılan demişler.

Dikensiz gül olmaz demiş atalar,
Gün geçer, kin geçmez demiş atalar,
Baba oğla tutar bir bağ bağışlar,
Sonra, üzüm vermez oğlan demişler.

Dünyada serseri gibi gezersen,
İblis gibi doğru yoldan azarsan,
Eli düşürmeye kuyu kazarsan,
Elden önce düşer, kazan demişler.

Her yere uzanmaz el ve etekler,
Hep boşuna gider bütün emekler,
Göllerde dolaşan şaşkın ördekler,
Baştan değil, tersten dalar demişler.

Aldanma dünyanın sakın vârına,
Düşmeye gör onun ahuzârına,
Bugünkü işini koyma yarına,
Gün doğmadan neler doğar demişler.

Elimde olmalı diyorsan dümen,
Kanaat ipini bırakma elden,
Eşek, geyik gibi boynuz isterken,
İki kulaktan da olur demişler.

Okuyup ilimle olmalı âmil,
Hiç konuşmasa da bilinir kâmil,
Kendinden gayriyi beğenmez câhil,
Kendi çalar kendi oynar demişler.

Cömert, cömert derler maldan ederler,
Yiğit, yiğit derler candan ederler,
Çobansız koyunu kurt kapar derler,
Ağlamazmış kendi düşen demişler.

Kendi kendisini bilmeli âdem,
Kıssadan hisse almalı âdem,
Hayır şer neye gülse bir âdem,
Güldüğü başına gelir demişler.

Düşün dünya malı dünyada kalır
Gözler görmeyince gönül katlanır
İnsan düşmanını gözünden tanır
Herkes ektiğini biçer demişler.

Karışma kimsenin sen her işine
Pek sakın düşme her işin peşine
Hayır dile hayır gelsin başına
Adam olana bir söz yeter demişler.

Derler ki su uyur düşman uyumaz
Olanla ölene çare bulunmaz
Kimsenin ettiği yanına kalmaz
Sudan gelen sele gider demişler

Düşmanın karınca olsa hor görme
Kimsenin ardından konuşup yerme
Yüzüne karşı da karşılık verme
Hiç bilinmez kim de ne var demişler.

Kendin çalış, uğraş, yandır ocağı,
Verseler de alma, nâmert yamağı,
Ortak bir inekten yeğdir buzağı,
Belli olsun alan satan demişler.

Dost ile ettiğin sözde kıl karar,
Kâr etmezsen bari eyleme zarar,
Aza kanaat et olma tamahkâr,
Ucuz satan tezce satar demişler.

Sözünü uzatan, sürçer, gaf eder
Kıymetli vaktini hep israf eder
Hem de çok yanılır, çok günah işler
Fazla söz yalansız olmaz demişler.

Salih insanların yapış izine,
Dost addetme her güleni yüzüne,
İncinme dostunun doğru sözüne,
Doğru söz insana batar demişler.

Ne yazık geride kaldı bilenler,
Rağbet gördü günahına gülenler,
Eskiden beridir; dağdan gelenler,
Bağda olanları kovar demişler.

MANZUM ATASÖZLERİ

Dinle bir nasihat edeyim sana,
Nasihat tutmayan hiç insan olmaz,
Rüya gibi gelir geçer bu dünya,
Can kuşuna vücut aşiyân olmaz.

Arz eyle bu sözü kendi özüne,
Dost sanma her güleni yüzüne,
İncinme dostunun doğru sözüne,
Doğru söz insana batar demişler.

Tut atalar sözünü, iyi kalpli ol;
Örnek insan gibi, yol gösteren ol;
Eşşeğe giydirsen nakışlı bir çul;
At olmaz, huyunca zırlar.

Kulak verme her bir söze bıyık bur,
Her söze karışma derler geri dur.
Bir söyle, bir dinle, bir de kulak ver,
Her mecliste herkes lâf konuşamaz.

Bil, mazlumun ahı yerde kalmaz,
Meseldir atılan ok geri dönmez,
Dost uyur, düşman uyumaz,
Dost olmaz eski düşman demişler.

Tut atalar sözünü, kalbi selim ol!
Gönülden gönüle yol var demişler.
Bırak sinirini, heran halim ol!
Keskin sirke küpüne zarar demişler.

İstersin ki hayr gele başına,
Hayr söyle her yerde daim işine.
Felek ağu katar aşına,
Devir döner, geçer devran demişler.

Yetim malın sakın malına katma!
Veresiye hiçbir mal alıp satma!
El için kendini ateşe atma!
Gemiyi kurtaran kaptan demişler.

Rüyâya, hülyâya sakın aldanma,
Kendin gör işini ele inanma,
Falcı ile kâhinin sözüne kanma,
Çingene vaadine güven olmaz.

Ey oğul! Sesimi dinle kulak ver.
Kulağa giren söz tâ cana değer,
El atına binen pek çabuk iner.
Tez eskir, iğreti kaftan demişler.

Derler vezir için sultan kınanmaz,
Yaş, kurunun yanında her zaman yanmaz,
Kul aldanır, Cenab-ı Hak aldanmaz,
Herkes günahına yanar demişler.

Sular gibi, nehr-i hebaya akma!
Kendi aybına bak, gayriye bakma!
Gördüğün deliğe parmağın sokma!
Ya akrep çıkar, ya yılan demişler.

Dikensiz gül olmaz demiş atalar,
Gün geçer, kin geçmez demiş atalar,
Baba oğla tutar bir bağ bağışlar,
Sonra, üzüm vermez oğlan demişler.

Dünyada serseri gibi gezersen,
İblis gibi doğru yoldan azarsan,
Eli düşürmeye kuyu kazarsan,
Elden önce düşer, kazan demişler.

Her yere uzanmaz el ve etekler,
Hep boşuna gider bütün emekler,
Göllerde dolaşan şaşkın ördekler,
Baştan değil, tersten dalar demişler.

Aldanma dünyanın sakın vârına,
Düşmeye gör onun ahuzârına,
Bugünkü işini koyma yarına,
Gün doğmadan neler doğar demişler.

Elimde olmalı diyorsan dümen,
Kanaat ipini bırakma elden,
Eşek, geyik gibi boynuz isterken,
İki kulaktan da olur demişler.

Okuyup ilimle olmalı âmil,
Hiç konuşmasa da bilinir kâmil,
Kendinden gayriyi beğenmez câhil,
Kendi çalar kendi oynar demişler.

Cömert, cömert derler maldan ederler,
Yiğit, yiğit derler candan ederler,
Çobansız koyunu kurt kapar derler,
Ağlamazmış kendi düşen demişler.

Kendi kendisini bilmeli âdem,
Kıssadan hisse almalı âdem,
Hayır şer neye gülse bir âdem,
Güldüğü başına gelir demişler.

Düşün dünya malı dünyada kalır
Gözler görmeyince gönül katlanır
İnsan düşmanını gözünden tanır
Herkes ektiğini biçer demişler.

Karışma kimsenin sen her işine
Pek sakın düşme her işin peşine
Hayır dile hayır gelsin başına
Adam olana bir söz yeter demişler.

Derler ki su uyur düşman uyumaz
Olanla ölene çare bulunmaz
Kimsenin ettiği yanına kalmaz
Sudan gelen sele gider demişler

Derler ki su uyur düşman uyumaz
Olanla ölene çare bulunmaz
Kimsenin ettiği yanına kalmaz
Sudan gelen sele gider demişler

Düşmanın karınca olsa hor görme
Kimsenin ardından konuşup yerme
Yüzüne karşı da karşılık verme
Hiç bilinmez kim de ne var demişler.

Kendin çalış, uğraş, yandır ocağı,
Verseler de alma, nâmert yamağı,
Ortak bir inekten yeğdir buzağı,
Belli olsun alan satan demişler.

Dost ile ettiğin sözde kıl karar,
Kâr etmezsen bari eyleme zarar,
Aza kanaat et olma tamahkâr,
Ucuz satan tezce satar demişler.

Sözünü uzatan, sürçer, gaf eder
Kıymetli vaktini hep israf eder
Hem de çok yanılır, çok günah işler
Fazla söz yalansız olmaz demişler.

Salih insanların yapış izine,
Dost addetme her güleni yüzüne,
İncinme dostunun doğru sözüne,
Doğru söz insana batar demişler.

Ne yazık geride kaldı bilenler,
Rağbet gördü günahına gülenler,
Eskiden beridir; dağdan gelenler,
Bağda olanları kovar demişler.

TelePhone & WhatsApp :

E-Mail :

Adress :

İSLÂM ve BİLİM

Madde ile Mânânın; Ruh ile Vücûdun; Akıl ile Zekânın Buluştuğu Adres

MANZUM ATASÖZLERİ

Dinle bir nasihat edeyim sana, Nasihat tutmayan hiç insan olmaz, Rüya gibi gelir geçer bu dünya, Can kuşuna vücut aşiyân olmaz.

Arz eyle bu sözü kendi özüne, Dost sanma her güleni yüzüne, İncinme dostunun doğru sözüne, Doğru söz insana batar demişler.

Tut atalar sözünü, iyi kalpli ol; Örnek insan gibi, yol gösteren ol; Eşşeğe giydirsen nakışlı bir çul; At olmaz, huyunca zırlar.

Kulak verme her bir söze bıyık bur, Her söze karışma derler geri dur. Bir söyle, bir dinle, bir de kulak ver, Her mecliste herkes lâf konuşamaz.

Bil, mazlumun ahı yerde kalmaz, Meseldir atılan ok geri dönmez, Dost uyur, düşman uyumaz, Dost olmaz eski düşman demişler.

Tut atalar sözünü, kalbi selim ol! Gönülden gönüle yol var demişler. Bırak sinirini, heran halim ol! Keskin sirke küpüne zarar demişler.

İstersin ki hayr gele başına, Hayr söyle her yerde daim işine. Felek ağu katar aşına, Devir döner, geçer devran demişler.

Yetim malın sakın malına katma! Veresiye hiçbir mal alıp satma! El için kendini ateşe atma! Gemiyi kurtaran kaptan demişler.

Rüyâya, hülyâya sakın aldanma, Kendin gör işini ele inanma, Falcı ile kâhinin sözüne kanma, Çingene vaadine güven olmaz.

Ey oğul! Sesimi dinle kulak ver. Kulağa giren söz tâ cana değer, El atına binen pek çabuk iner. Tez eskir, iğreti kaftan demişler.

Derler vezir için sultan kınanmaz, Yaş, kurunun yanında her zaman yanmaz, Kul aldanır, Cenab-ı Hak aldanmaz, Herkes günahına yanar demişler.

Sular gibi, nehr-i hebaya akma! Kendi aybına bak, gayriye bakma! Gördüğün deliğe parmağın sokma! Ya akrep çıkar, ya yılan demişler.

Dikensiz gül olmaz demiş atalar, Gün geçer, kin geçmez demiş atalar, Baba oğla tutar bir bağ bağışlar, Sonra, üzüm vermez oğlan demişler.

Dünyada serseri gibi gezersen, İblis gibi doğru yoldan azarsan, Eli düşürmeye kuyu kazarsan, Elden önce düşer, kazan demişler.

Her yere uzanmaz el ve etekler, Hep boşuna gider bütün emekler, Göllerde dolaşan şaşkın ördekler, Baştan değil, tersten dalar demişler.

Aldanma dünyanın sakın vârına, Düşmeye gör onun ahuzârına, Bugünkü işini koyma yarına, Gün doğmadan neler doğar demişler.

Elimde olmalı diyorsan dümen, Kanaat ipini bırakma elden, Eşek, geyik gibi boynuz isterken, İki kulaktan da olur demişler.

Okuyup ilimle olmalı âmil, Hiç konuşmasa da bilinir kâmil, Kendinden gayriyi beğenmez câhil, Kendi çalar kendi oynar demişler.

Cömert, cömert derler maldan ederler, Yiğit, yiğit derler candan ederler, Çobansız koyunu kurt kapar derler, Ağlamazmış kendi düşen demişler.

Kendi kendisini bilmeli âdem, Kıssadan hisse almalı âdem, Hayır şer neye gülse bir âdem, Güldüğü başına gelir demişler.

Düşün dünya malı dünyada kalır Gözler görmeyince gönül katlanır İnsan düşmanını gözünden tanır Herkes ektiğini biçer demişler.

Karışma kimsenin sen her işine Pek sakın düşme her işin peşine Hayır dile hayır gelsin başına Adam olana bir söz yeter demişler.

Derler ki su uyur düşman uyumaz Olanla ölene çare bulunmaz Kimsenin ettiği yanına kalmaz Sudan gelen sele gider demişler

Derler ki su uyur düşman uyumaz Olanla ölene çare bulunmaz Kimsenin ettiği yanına kalmaz Sudan gelen sele gider demişler

Düşmanın karınca olsa hor görme Kimsenin ardından konuşup yerme Yüzüne karşı da karşılık verme Hiç bilinmez kim de ne var demişler.

Kendin çalış, uğraş, yandır ocağı, Verseler de alma, nâmert yamağı, Ortak bir inekten yeğdir buzağı, Belli olsun alan satan demişler.

Dost ile ettiğin sözde kıl karar, Kâr etmezsen bari eyleme zarar, Aza kanaat et olma tamahkâr, Ucuz satan tezce satar demişler.

Sözünü uzatan, sürçer, gaf eder Kıymetli vaktini hep israf eder Hem de çok yanılır, çok günah işler Fazla söz yalansız olmaz demişler.

Salih insanların yapış izine, Dost addetme her güleni yüzüne, İncinme dostunun doğru sözüne, Doğru söz insana batar demişler.

Ne yazık geride kaldı bilenler, Rağbet gördü günahına gülenler, Eskiden beridir; dağdan gelenler, Bağda olanları kovar demişler.

TelePhone & WhatsApp :

E-Mail :

Adress :

Dinle bir nasihat edeyim sana,
Nasihat tutmayan hiç insan olmaz,
Rüya gibi gelir geçer bu dünya,
Can kuşuna vücut aşiyân olmaz.

Arz eyle bu sözü kendi özüne,
Dost sanma her güleni yüzüne,
İncinme dostunun doğru sözüne,
Doğru söz insana batar demişler.

Tut atalar sözünü, iyi kalpli ol;
Örnek insan gibi, yol gösteren ol;
Eşşeğe giydirsen nakışlı bir çul;
At olmaz, huyunca zırlar.

Kulak verme her bir söze bıyık bur,
Her söze karışma derler geri dur.
Bir söyle, bir dinle, bir de kulak ver,
Her mecliste herkes lâf konuşamaz.

Bil, mazlumun ahı yerde kalmaz,
Meseldir atılan ok geri dönmez,
Dost uyur, düşman uyumaz,
Dost olmaz eski düşman demişler.

Tut atalar sözünü, kalbi selim ol!
Gönülden gönüle yol var demişler.
Bırak sinirini, heran halim ol!
Keskin sirke küpüne zarar demişler.

İstersin ki hayr gele başına,
Hayr söyle her yerde daim işine.
Felek ağu katar aşına,
Devir döner, geçer devran demişler.

Yetim malın sakın malına katma!
Veresiye hiçbir mal alıp satma!
El için kendini ateşe atma!
Gemiyi kurtaran kaptan demişler.

Rüyâya, hülyâya sakın aldanma,
Kendin gör işini ele inanma,
Falcı ile kâhinin sözüne kanma,
Çingene vaadine güven olmaz.

Ey oğul! Sesimi dinle kulak ver.
Kulağa giren söz tâ cana değer,
El atına binen pek çabuk iner.
Tez eskir, iğreti kaftan demişler.

Derler vezir için sultan kınanmaz,
Yaş, kurunun yanında her zaman yanmaz,
Kul aldanır, Cenab-ı Hak aldanmaz,
Herkes günahına yanar demişler.

Sular gibi, nehr-i hebaya akma!
Kendi aybına bak, gayriye bakma!
Gördüğün deliğe parmağın sokma!
Ya akrep çıkar, ya yılan demişler.

Dikensiz gül olmaz demiş atalar,
Gün geçer, kin geçmez demiş atalar,
Baba oğla tutar bir bağ bağışlar,
Sonra, üzüm vermez oğlan demişler.

Dünyada serseri gibi gezersen,
İblis gibi doğru yoldan azarsan,
Eli düşürmeye kuyu kazarsan,
Elden önce düşer, kazan demişler.

Her yere uzanmaz el ve etekler,
Hep boşuna gider bütün emekler,
Göllerde dolaşan şaşkın ördekler,
Baştan değil, tersten dalar demişler.

Aldanma dünyanın sakın vârına,
Düşmeye gör onun ahuzârına,
Bugünkü işini koyma yarına,
Gün doğmadan neler doğar demişler.

Elimde olmalı diyorsan dümen,
Kanaat ipini bırakma elden,
Eşek, geyik gibi boynuz isterken,
İki kulaktan da olur demişler.

Okuyup ilimle olmalı âmil,
Hiç konuşmasa da bilinir kâmil,
Kendinden gayriyi beğenmez câhil,
Kendi çalar kendi oynar demişler.

Cömert, cömert derler maldan ederler,
Yiğit, yiğit derler candan ederler,
Çobansız koyunu kurt kapar derler,
Ağlamazmış kendi düşen demişler.

Kendi kendisini bilmeli âdem,
Kıssadan hisse almalı âdem,
Hayır şer neye gülse bir âdem,
Güldüğü başına gelir demişler.

Düşün dünya malı dünyada kalır
Gözler görmeyince gönül katlanır
İnsan düşmanını gözünden tanır
Herkes ektiğini biçer demişler.

Karışma kimsenin sen her işine
Pek sakın düşme her işin peşine
Hayır dile hayır gelsin başına
Adam olana bir söz yeter demişler.

Derler ki su uyur düşman uyumaz
Olanla ölene çare bulunmaz
Kimsenin ettiği yanına kalmaz
Sudan gelen sele gider demişler

Derler ki su uyur düşman uyumaz
Olanla ölene çare bulunmaz
Kimsenin ettiği yanına kalmaz
Sudan gelen sele gider demişler

Düşmanın karınca olsa hor görme
Kimsenin ardından konuşup yerme
Yüzüne karşı da karşılık verme
Hiç bilinmez kim de ne var demişler.

Kendin çalış, uğraş, yandır ocağı,
Verseler de alma, nâmert yamağı,
Ortak bir inekten yeğdir buzağı,
Belli olsun alan satan demişler.

Dost ile ettiğin sözde kıl karar,
Kâr etmezsen bari eyleme zarar,
Aza kanaat et olma tamahkâr,
Ucuz satan tezce satar demişler.

Sözünü uzatan, sürçer, gaf eder
Kıymetli vaktini hep israf eder
Hem de çok yanılır, çok günah işler
Fazla söz yalansız olmaz demişler.

Salih insanların yapış izine,
Dost addetme her güleni yüzüne,
İncinme dostunun doğru sözüne,
Doğru söz insana batar demişler.

Ne yazık geride kaldı bilenler,
Rağbet gördü günahına gülenler,
Eskiden beridir; dağdan gelenler,
Bağda olanları kovar demişler.